| Foto's van de maand! Juli 2010 | ||
 Beste Candid |
 Beste Sfeer |
 Beste Surprise |
Mijn loop geschiedenis
Mijn naam is Garmt Borgman, ik ben nu ik dit schrijf 62 jaar (vrijdag 26 juni 2009).
De reden waarom ik met hardlopen ben begonnen is dat mijn gewicht behoorlijk toe ging nemen toen ik de leeftijd van 40 jaar bereikte. Dit stond mij niet aan, ook omdat een gezet lichaam gevaarlijk is. Mijn neef Frans Scheuneman kwam met het idee om te gaan hardlopen. Frans was toen niet onverdienstelijk in de wielersport actief (Provenciaal kampioen wielrennen). Ook wist hij bij diverse wielerwedstrijden een goede plaats te behalen.
Vanuit het “niets”, naar wedstrijd loper!
Allereerst moesten er hardloopschoenen worden gekocht en natuurlijk sportkleding. Mijn eerste hardloopschoenen heb ik gekocht bij Ter Meulen Post een postorder bedrijf. Een joggingpak was ook snel aangeschaft en toen was ik gereed voor de eerste afstand.
Mijn neef kwam mij thuis op halen om te gaan hardlopen. Na de eerste keer hardlopen was ik zo erg buiten adem, dat ik dacht “nu ben ik er geweest”. Mijn vrouw (Elly) zei als dat maar goed gaat, doe maar rustig aan! Toen Frans de keer daarop weer voor de deur stond zei ik" "Jij gaat maar lekker lopen deze man blijft thuis". Nou dat kon ik wel vergeten. Hij wist mij over te halen om het nog een keer te proberen. De tweede keer ging het hardlopen mij al wat beter af, en al snel kreeg het hardloopvirus mij te pakken.
De reden waarom ik met hardlopen ben begonnen is dat mijn gewicht behoorlijk toe ging nemen toen ik de leeftijd van 40 jaar bereikte. Dit stond mij niet aan, ook omdat een gezet lichaam gevaarlijk is. Mijn neef Frans Scheuneman kwam met het idee om te gaan hardlopen. Frans was toen niet onverdienstelijk in de wielersport actief (Provenciaal kampioen wielrennen). Ook wist hij bij diverse wielerwedstrijden een goede plaats te behalen.
Vanuit het “niets”, naar wedstrijd loper!
Allereerst moesten er hardloopschoenen worden gekocht en natuurlijk sportkleding. Mijn eerste hardloopschoenen heb ik gekocht bij Ter Meulen Post een postorder bedrijf. Een joggingpak was ook snel aangeschaft en toen was ik gereed voor de eerste afstand.
Mijn neef kwam mij thuis op halen om te gaan hardlopen. Na de eerste keer hardlopen was ik zo erg buiten adem, dat ik dacht “nu ben ik er geweest”. Mijn vrouw (Elly) zei als dat maar goed gaat, doe maar rustig aan! Toen Frans de keer daarop weer voor de deur stond zei ik" "Jij gaat maar lekker lopen deze man blijft thuis". Nou dat kon ik wel vergeten. Hij wist mij over te halen om het nog een keer te proberen. De tweede keer ging het hardlopen mij al wat beter af, en al snel kreeg het hardloopvirus mij te pakken.